
Kon- Nichiwa
Dünyada kaç tane ülke vardır sizce yada kaç milyar insan yaşıyordur bu her şeye
rağmen nimetlerini esirgemeyen kocamış dünyada ? Ne uçsuz bucaksız soru,
düşünürken boğuluyor insan muhtemel rakamın büyüklüğünde.
Kaç milyar insan, bin bir çeşitlilikte yaşam biçimi zengini fakiri beyazı siyahı
….
Biliyorum biliyorum diyeceksiniz o kadar okula gittin belki yüzlerce kez aldığın
derslerde buna benzer sorulara cevap verildi bu çeşitliliğin sebepleri
öğretildi. Nereden çıktı da doladın parmağına yok dünyaymış , milyar insanmış ,
kültür çeşitliliğiymişşş..
Valla Ricardo , Pierre , Kertsin ,Donka, Marcia, Chakib , Rosa, Sunmi ve
maalesef adlarını su an için telaffuz edemediğim diğer arkadaşlarım yüzünden..
Efendim buralara geldim geleli hiçbir şey yapmamanın hafifliğiyle dört ayı
doldurmuşken, kızımla vakit geçirmenin verdiği hazzın doruklarında iken esimin
beni İngilizce kursuna göndermesiyle yeni bir döneme girdim.Yanlış anlamayın bu
dili hakkıyla öğrenmek, buralara gelme gayelerimden biri ama hani evde olmakta
fena değilmiş..
Kendi ülkelerinde anadillerini bir kursa giderek öğrenmek istemeyen Amerikalılar
sayesinde çok uluslu bir sınıfa sahip olma şansını elde ettim. Bu güne kadar
kitaplarda öğretilen “international” la yüz yüzeyim. Tam yanımda partnerim
Kolombia ; sol yanım Haiti, Brazilya ,Arjantin ; sağ yanım Çin, Bulgaristan,
Rusya ; arka taraf Fas ve Japonya.
Ne kadar büyüleyici olduğunu anlatabilmem zor. Her birimiz 15 dakikalık ders
aralarını zor bekliyoruz birbirimiz hakkında ,ülkelerimiz hakkında bilgi
alış-verişinde bulunabilmek için. Mesela Kolombiya’ların karıncayı tavada
kızartıp yediklerini , Japonlar’ın mutlaka yanlarında bez mendil taşıyıp
ellerini kağıt havlularla kurulamadıklarını bu sayede öğrendim. Bizi genelde
Araplarla karıştırıyorlar dinimizin bir , kültürümüzün ve dilimizin farklı
olduğunu anlatıyorum bolca tabii birde Ermeni meselesi var açıklamaya
çalıştıklarım arasında.
En büyük zevkimiz sabah derse girmeden sınıfta karşılaştığımız arkadaşlarımıza
kendi anadillerinde ‘merhaba’ demek..Donka ülkesinde yaşayan Bulgar Türklerinden
öğrenmiş ‘merhaba komşum’ diyor her sabah .. Ne büyük mutluluk benim için…Kon-nichiwa
japonca’da merhaba demekmiş, bu vesileyle herkese merhaba diyebilmenin sevinci
içimde.
İnsanin sevdiklerinden uzak yaşamak zorunda kalması zor gerçekten ama galiba
buralara tutunabilmenin yolunu buldum gibi..
Sevgilerimle…
Nurten Ortapolat